قالب کنترلی و روش اجرای آن

عمل زیبایی بینی یکی از رایج‌ترین عمل‌های زیبایی در کشورهای مختلف و به ویژه ایران است. با توجه به این که ممکن است در جلسه مشاوره قبل از عمل بینی، درک مشترک میان بیمار و پزشک ایجاد نشود، در بعضی موارد متقاضی بعد از جراحی از فرم بینی خود رضایت نداشته و دچار افسردگی می‌شود.

تیم طراح طب توانسته به میزان زیادی مشکلات از این قبیل را برطرف نماید. در جراحی بینی با قالب کنترلی و اسکن سه بعدی، متقاضی می‌تواند به صورت سه بعدی چهره بعد از عمل خود را طراحی نماید و در آخر بر اساس طراحی نهایی، قالب‌های کنترلی برای کمک به جراح در حین عمل و رسیدن به فرم ایده‌آل بیمار ساخته می‌شود.

انواع قالب کنترلی بینی

قالب‌های کنترلی بینی در انواع مختلفی ساخته شده که هر کدام در مرحله خاصی از جراحی مورد استفاده قرار می‌گیرد. انواع قالب کنترلی بینی شامل موارد زیر است:

• قالب Transverse
• قالب Axial
• قالب Basal
• قالب Final

مراحل کامل جراحی بینی با قالب کنترلی

در روش جراحی بینی با قالب کنترلی در اتاق عمل بعد از تزریقات اولیه و برش‌های لازم جهت عمل بینی، skeletonization انجام می‌شود و نسوج نرم از ناحیه dorsum جدا می‌گردد. بعد از تصحیح ناحیه dorsum، نواحی Tip یا نوک بینی اصلاح می‌شود.

سپس غضروف‌های نواحی Tip، middle crus، lateral crus و alar medial crus شکل دهی شده و عمل Tip refining کامل می‌گردد. بعد از تصحیح ناحیه نوک بینی، استخوان بینی به روش Nose Lateral Osteotomy شکسته شده و به سمت medial و lateral جابه‌جا می‌شود. استفاده از قالب Transverse این امکان را به ما می‌دهد که استخوان بینی را در موقعیت صحیح از پیش تعیین شده قرار دهیم.

بعد از تصحیح استخوان بینی می‌توان از قالب‌های طولی یا Axial جهت بررسی درستی فرم نواحی columella، tip و Dorsum استفاده کرد و جایگاه این نواحی را با فرم بینی از پیش طراحی شده مطابقت داد و در صورت عدم تطابق، به اصلاح نواحی مذکور جهت رسیدن به فرم ایده‌آل بینی از پیش طراحی شده اقدام نمود.

در ادامه می‌توان با استفاده از قالب‌های Basal نواحی برش ناحیه alar یا پره‌های بینی را مشخص کرده و بعد از حذف قسمت‌های اضافی، موقعیت نهایی پره‌های بینی را نسبت به فرم ایده‌آل بینی بررسی کرد.

بعد از بخیه زدن ناحیه alar از قالب final برای بررسی هماهنگی و هارمونی نواحی tip، dorsum، alar و استخوان بینی در کنار یکدیگر استفاده می‌شود و در صورتی که هر کدام از نواحی نیاز به اصلاح داشته باشد، مجددا تغییرات لازم انجام شده و در صورت تطابق نواحی ذکر شده با فرم بینی ایده‌آل از پیش تعیین شده، بخیه زدن نواحی برش انجام می‌شود.

در مرحله آخر با قرار دادن splint بر بینی، نواحی شکسته شده و تصحیح شده به مدت یک هفته ثابت می‌ماند. استفاده از splint از پیش طراحی شده به علت سازگاری بسیار بالا می‌تواند باعث کاهش زمان جراحی و همچنین حفظ موقعیت قطعات و بافت‌های بینی در موقعیت صحیح خود بعد از عمل شود.